Kenia nieuws juni 2017

Een vrolijk hart..of sombere gedachten?

In mijn eigen beleving ben ik overwegend optimistisch, maar er zijn van die dagen…Dat je het even niet meer weet, door de bomen het bos niet meer ziet. De vertwijfelde vragen vliegen als pijlen uit een boog door je hoofd. Ben ik nog wel op de juiste weg? Op welke manier kan ik een oplossing vinden voor deze situatie? Wat is de richting die ik nu in moet slaan? Een ‘briefje uit de hemel’ of een direct antwoord op je vragen zou je dan wensen van de Heere. En soms komen die antwoorden ook – ‘zomaar’, en herinner ik me een gebed van een paar weken geleden. Maar er zijn ook gebeden die al jaren wachten op vervulling. 

Verslag van een sombere ‘dag’

Blijkbaar kom ik bij sommige mensen te positief over of ze krijgen een verkeerd beeld van mijn werk en leven in Kenia – zo vertelde iemand mij. Enerzijds komt dat denk ik omdat ik erop vertrouw dat Hij voor me zorgt,  anderzijds ben ik ook gewoon een introvert. ‘Stille  waters hebben diepe gronden’ is misschien wel een beetje van toepassing op mij. Maar wat houdt mij dan bezig op een moeilijke dag? Nou, ik zet maar even wat op een rijtje…

  • Schuldgevoelens omdat mijn huwelijk (alweer bijna 5 jaar geleden) tot een einde kwam…
  • Hier in Kenia alleen verantwoordelijk zijn voor alles wat betreft Stichting Galilea…
  • Je afvragen of je – als je de ‘pensioen leeftijd’ mag bereiken – niet in een modderhutje met golfplaten dak komt te wonen…
  • Moeizame voortgang van geplande projecten: afspraken die niet nagekomen worden, vertragingen, gebrek aan financiële middelen, beperkte communcatie…
  • Verwachtingen van sponsors die samen met ons uitkijken naar wat er met giften gedaan wordt hier in Kenia – die net als ik en de partnerorganisaties lang moeten wachten omdat er allerlei problemen zijn onderweg die eerst verholpen moeten worden…
  • Zo nu en dan is er het gevoel van eenzaamheid, je voelt je er ‘alleen’ voor staan in een land zonder je familie, in een andere cultuur die nooit helemaal eigen wordt en een leven wat de meeste mensen in Nederland niet begrijpen…
  • Een groot gedeelte van mijn tijd wordt besteed aan kantoorwerk en ook studie vraagt veel van mijn aandacht op dit moment. Ik zou heel graag meer actief zijn ‘buiten de deur’ en meer direct betrokken zijn bij een ‘community’. Maar mijn positie is nu meer bemiddelend tussen mensen en organisaties…
  • Nadenken over een andere bron van inkomsten naast mijn werkzaamheden voor SG…

Genoeg om zo nu en dan even helemaal van slag te zijn, ja, dat maak ik ook mee!

Een ‘app’ is goede ‘pep’!

Daarom is een appje, facebook berichtje, skype moment of mailtje uit Nederland zo leuk. Fijn, er denkt iemand aan me! Er wordt gevraagd hoe het met me gaat. Iemand vraagt me wat ik nodig heb…Ik hoor dat er voor me gebeden is. Een nieuwe sponsor heeft zich aangemeld…Dat geeft mij weer die op-pepper, de moed, de kracht, de liefde om bemoedigd verder te gaan met deze missie.

Sinds 21 april 2017 is onze nieuwe website in de lucht! Dankzij een heel betrokken sponsor in Ijsselmuiden. Kijkt u regelmatig op www.stichtinggalilea.nl voor projecten en de laatste nieuwtjes?

En natuurlijk de ontmoetingen met en berichtjes van onze ‘sponsorlingen’ zoals op 13 juni!

‘Hae Caro, hope you are doing well! I want just to inform you that I am doing well here at YWAM (Youth with a Mission’ – Athi River. God is doing great things in my life, thank you so much for your support ubarikiwe sana servant of God’. Door Jacklyne (HHD – programma)

Wees gezegend zegt Jacky…prachtig…ja, dat ben ik!

By His grace, Carolien